ایران چرخی

):

mahshid-jkd — Wed, 09 Jul 2008 10:21:18 GMT

سلام

کمی هنگم و در دسترس نیستم...

برای همین نمی تونم به تک تک تون سر بزنم اما از خوندن نظراتتون کلی شاد میشم...

توضیحات و تاریخ و اسم کامل نمایشگاه به علت همین اختلال یادم نیست...

سر حال شم با دست پر برمیگردم...

خوش باشید... و خوشحال...

نمایشگاه صنایع دستی زنان

mahshid-jkd — Fri, 04 Jul 2008 11:17:18 GMT

این هم عکسهایی از نمایشگاه صنایع دستی که خانومهای گل ایرانی محصولات و کالاهای ساخت دست خودشون رو به نمایش گذاشته بودن....در کنار نمایشگاه فرش...خسته نباشید...

این چندتای اولی مربوط به نمایشگاه فرشه...

در حاشیه نمایشگاه...

چرا پوست این درخت اینطوریه...الله و اعلم

از اینجا صنایع دستی شروع میشه

این شیرنیهای خوشگل متعلق به غرفه مازندرانه

یادم نیست مال کدوم غرفه بود

غرفه هرمزگان

نون محلی لرستان

تخم مرغ ... سبزی محلی ... نون محلی و کشک

این کلاه هم که همش با سکه و پول های قدیمی تزیین شده، مخصوص خانومهای گیلانیه...

خود کلاه هم قدیمیه

این هم متعلق به غرفه آذربایجان...با آش دوغ و نون محلی از مردم پذیرایی می کردن

عکسهام خیلی بیشتر از اینهاست ولی چون این نماشگاه خانومها بود و توی عکسها هم هستند

صلاح ندیدم توی وبلاگم از این عکسها استفاده کنم...

(البته عکسی بدون اجازه گرفته نشده)

این نمایشگاه هم صنایع دستی بود و هم محصولات غذایی و محلی...

اعتراف هم میکنم که از اونجایی که شکمو تشریف دارم روی خوراکی ها تمرکز بیشتری کردم...

الان هم یادم نیست تاریخ نمایشگاه کی بود...

این هم اسپند زیبا و خوش بو

اون دونه های کلوخی زرد رنگ ، کندره

راستی شما تا حالا کندر خوردین؟؟؟

همون کندری که مسیحیا تو مراسم هاشون دود میکنن...

میگن برای افزایش هوش بسیار مفیده...

امتحانش مجانیه...

موفق باشید

ایگل...فصل گیلاس

mahshid-jkd — Thu, 26 Jun 2008 09:05:18 GMT

این هم سفر !!!!! به ایگل یکی از ییلاقات اطراف تهران(فشم) در جهت تکمیل فشم گردی و کمی تا قسمتی هم گیلاس دزدی...دیرتر میشد چیزی نمیدیدیم تا چه برسه که بدزدیم...

نمی دونم چرا... ولی این پروانه داشت بال بال میزد و روی زمین افتاده بود...

شاید به خاطر سم پاشی درختها بوده...

این رو هم بگم که تمام این عکسها از گیلاسها توی مسیر رفت گرفته شده ...چون موقع برگشت عملا چیزی به عنوان گیلاس روی درختها نبود.. مگر درختهایی که دور باغ دیوار کشیده شده بود... برگشتنی در فاصله نزدیک به هم انبوه جمعیت بود که مجردی و یا خانوادگی اومده بودن و هر جا که میشد نشسته بودن و احتمالا کیفی و یا نایلکسی پر از گیلاس رو زیر وسایلشون مخفی کرده بودن...البته ما تو مسیر رفت از شاخه های توی راه بی نصیب نموندیم و به جان باغبون زحمت کشش هم دعا کردیم ... ولی توی برگشت وقتی دیدیم برای نمونه چند تا گیلاس روی درختهای بین راه هست که فقط نشون بده که این درخت گیلاسه ، شوکه شدیم و متاسف...بیچاره باغدار بلا دیده...

....

mahshid-jkd — Wed, 25 Jun 2008 06:37:18 GMT

سلام دوستان کنجکاو و دوستدار طبیعت

اینهم از آمار منطقه:

سفر تعطیلات وسط خرداد رو با هماهنگی دو تا از دوستان خوبم ، که از تور لیدر های به نام در زمینه کویر و کویر نوردی هستند ، در قالب یه تور کوچیک نه نفره که از مشهد شروع میشد آغاز کریدم.

مقصد اولیه کلات نادری بود که حول و حوش غروب به اونجا رسیدیم و بازدیدی از قصر خورشید داشتیم و از موزه کوچک اما زیبای اون دیدن کردیم و برای شب هم توی خود شهر کلات اتراق کردیم... صبح بار و بندیلمون رو جمع کردیم و به سمت منطقه النگ حیدر راه افتادیم ... از اونجایی که ماشین دوم بین راه در روز اول خراب شد یه پراید جایگزین اون شده بود که تا جایی که میشد با پراید رفتیم و به نزدیکی النگ حیدر که رسیدیم از ده آخر تو مسیرمون یه لندرور کرایه کردیم و مسیر رو ادامه دادیم به عشایر دوم که رسیدیم مسیر پیاده روی شروع شد...فقط ماشین اول که تمام بار و بندیل توش بود اومد بالا و نفرات هم پیاده... تا رسیدیم به نور علی که ماشین رو گذاشتیم و یه مسیر کوتاه و سرپایینی رو با کوله و وسایل رفتیم تا به محل اتراق رسیدیم و شب رو همونجا موندیم و صبح مسیر اومده رو برگشتیم ... من کل مسیر رو تا دم پراید پیاده اومدم و البته همه همین کار رو کردن و از بودن تو منطقه لذت بردیم...مسیر رو با ماشین ادامه دادیم ...به سمت درگز... و از اونجا هم به سمت پاسگاه چهلمیر...

اون شالیزار ها مربوط به این قسمت از سفره که توقف کوچیکی اونجا داشتیم و بعد به راهمون ادامه دادیم...

از روستاهای کوچیک بین راهی بدون توقف گذشتیم... مقصد ما پاسگاه چهلمیر مربوط به پارک ملی تندوره بود که به صورت تفرجگاهی در اومده و توی این تعطیلات جای سوزن انداختن نبود و چه تاسف بار... ما میخواستیم از موزه اون دیدن کنیم... موزه جمع و جور و کوچیکی داشت ولی به دیدنش می ارزید...ناهارمون رو ساعت شش خوردیم و برای اینکه بتونیم به موقع خودمون رو به پاسگاه شکراب برسونیم هر چه سریعتر به راه افتادیم ... از دوراهی امام قلی از جاده درگز –قوچان خارج شدیم و توی ده اینچه کیکانلو یه خاور برای بارها و حمل بچه های گروه کرایه کردیم و تا دم پاسگاه رفتیم ... از اونجایی که کمی دیر رسیده بودیم محیط بانهای اونجا برای گشت رفته بودن و ما شب رو بیرون پاسگاه چادر زیدم و همونجا موندیم ... صبح یه پیاده روی همون اطراف داشتیم که تو این فاصله محیط بانها هم اومده بودن... این گشت زدن و برگشتن تا ساعت سه طول کشید و تا ناهار رو آماده کنیم ساعت شش بود و دیگه هم کار خاصی نمیشد کرد و به استراحت گذشت...صبح فردا ...قبل از اینکه آفتاب بزنه من و یکی از دوستان بیدار شدیم و به قصد دیدن شکار به همراهی یکی از محیط بانها زدیم بیرون و تونستیم دو تا گله قوچ و میش رو با بره هاشون ببینیم و بعد هم برگشتیم پاسگاه...این رو هم بگم که اونجا تا دلتون بخواد پرنده های خوشگل و پایکا رو می تونی ببینی ... از جمله عقاب و هما که شانس دیدنش خیلی کمه ... اون مار رو هم ما پشت پاسگاه دیدیمش...ظهر قرار بود خاوریه بیاد که اومد و برگشتیم به اینچه و بار و بندیل رو خالی کردیم و تقسیم شدیم و برنامه تمام شد...

برنامه کلا چهار شب و پنج روز بود که با احتساب مسیر تهران تا مشهد برای من دو شب بیشتر بود... منطقه کلا بکر و دیدنی است و البته احتیاج به راهنمای خبره و مجوز داره که ما هر دو رو داشتیم... وسیله مناسب هم فراموش نشود...

عکسها رو به ترتیب گذاشتم و فکر نکنم توضیح اضافه ای لازم باشه...

خوش باشید

عکس

mahshid-jkd — Wed, 11 Jun 2008 15:19:58 GMT

فعلا این عکسها رو داشته باشین تا بعدا شاید بگم کجاست و کجا رفته بودم....

عکسهای دشت هویج

mahshid-jkd — Sat, 31 May 2008 16:34:18 GMT

این هم از عکسهای دشت هویج...

دشت هویج - افجه - لواسان - تهران

mahshid-jkd — Thu, 29 May 2008 11:57:18 GMT

میخوام ایندفعه زیاد به حواشی نپردازم و کوتاه تر از همیشه بنویسم

البته این مسیر برای من که چند بار اونو طی کردم ، تکراری بود اما طبیعت زیبا ، هر روزش یه جوره و دیدنی...

اگه شاهدخت روز قبلش زنگ نمی زد احتمالا پیچیده بودم ... ولی خوشحالم که رفتم

طبق معمول (جمعه) صبح زود ساعت پنج و نیم آقای کیانی و شاهدخت اومدن دنبالم و حدود چهل و پنج دقیقه بعدش رسیدیم به لواسان و بعدش هم افجه و در انتهای جاده هم رسیدیم به ابتدای مسیر پیاده روی .

این منطقه هم مثل بقیه ییلاقات اطراف تهران دارای باغات گیلاس و آلبالو و ...ست ....البته نه به تراکمی ده تنگه و مسیرش هم پهن اما سربالایی است با سرعت متوسط رو به پایین ، از ابتدا تا انتها دوساعت راهه .... یه کافه نقلی و کوچیک هم بین راه داره که میشه استراحتی کرد... اولین جایی که میشه آب برداشت کمی بالاتر از این کافه است که شیر آبیه که کنار دیوار یه باغ بزرگه و چند تایی هم درخت بید خوشگل کنارشه.

در طول مسیر منظره های خوشگلی وجود داره که باید خودتون اونجا باشید تا حسابی از دیدنشون کیف کنید...

مسیر کاملا مشخصه و احتیاجی هم به راهنما نداره

توی مسیر به کوهنوردهای هم برخوردیم که عزمشون رو برای یکی از قله های سمت دشت هویج جزم کرده بودن...

درست قبل از دیدن و ورود به دشت هویج تخته سنگهای بزرگ و زیادی میبینید که نشونه پایان راهه و بعد از عبور از اونها یه منظره زیبا خواهید دید.... اینجا آخر مسیر پیاده رویه و باید زیر ردیفی از بیدها که کنار جوی ابی قد کشیدن و جای خوبی برای استراحته، اتراق کنید

البته به شرط اینکه جایی باشه...

بعضی ها از شب قبل اومده بودن و چادر زده بودن...این منطقه زمینهاش زیر کشت شبدر و یونجه است ... و صاحب داره.. پس اگه به این جا رسیدید رد چرخهای ماشین رو دنبال کنید تا به درختها برسید...تعجب کردید ... بله جای چرخ ماشین... تا خود دشت ماشین میاد بالا. سواری و اینا نه ها.. یه جیپ بسیار استثنایی...پایین عکسش هست...توی مسیر هم دیدیمش و چند تا هم با خودش مسافر آورده بود بالا...

یه جای خوب برای خودتون پیدا کنید ... اگه کمی تو این فصل بگردید میتونید آویشن و چای کوهی پیدا کنید و با آب چشمه اونجا یه چایی دبش نوش جان کنید و لذت ببرید...

منطقه نسبت به سال قبل و قبل تر ،خشکه و اون رودی که سمت چپ دشت قرار داشت و یه دار و درختی هم کمی بالاتر از اینجا قرارداشت خبری نبود...

بیشتر وقت ما به نگاه کردن و فراری دادن یه گله بز شیطون گذشت که تقریبا ما کار چوپونهاش رو ساده کردیم...

اونجا صاحب زمین ، آلونکی داره و برای خودش کلی اونجا صفا میکنه و گاه گاهی هم دادش در میا که آااای از وسط زمین نیاین... پول بابتش دادم...

بعد از ناهار و استراحت و کمی گشتن در اطراف ...ساعت چهار ، نم نمک به سمت پایین راه افتادیم و پنج و نیم دم ماشین بودیم و یه ساعت بعد هم تهران...

خوب شد میخواستم تلگرافی بنویسم اینقدر شد.... خدا رحم کرد....

عکسها در ادامه...

جای یکی از دوستانم هم خالی بود... ای کاش بود...

ده تنگه - آهار - فشم

mahshid-jkd — Mon, 12 May 2008 10:56:18 GMT

سلام دوستان

جمعه پیش یعنی سیزدهم اردیبهشت ،من و شاهدخت و آقای کیانی رفتیم ده تنگه. صبح ساعت شش دوتایی اومدن دنبالم و راه افتادیم به سمت فشم.هوا بفهمی نفهمی کمی ابری بود ولی نه اونقدر که بارونی بشه.ما تا برسیم به خود ده ساعت نزدیک هفت شده بود.ماشین رو اول خیابون اصلی ده گذاشتیم چون اونقدر شلوغ بود که جای پارک زیادی نمی تونستی پیدا کنی. بار و بندیلمون رو برداشتیم و یا علی ، راه افتادیم. این رو هم بگم که مسیر امروز ما یکی ار چندتا تنگه هایی که تو آهار هست و مسیرش هم از نرسیده به فشم دوراهی آهار و در انتهای خود ده تنگه که روستایی کوچیکیه هست.از مسیرهای پیاده روی دیگه باغ گل با آبشاری حدود هفتاد متری(شنیدم...ندیدمش) و ایگل و شکراب هستش .

ادامه رو ببینید...عکسا اونجاست

دریاچه شورمست

mahshid-jkd — Thu, 01 May 2008 12:43:18 GMT

به به سفر ... گردش .... طبیعت ... دوری از هر چی شلوغی و آلودگی...هورااااا

جمعه ای که مصادف بود با ششم اردیبهشت هشتاد و هفت به همراه توری دوستانه که یکی از استادانم برگزار میکنه رفتم دریاچه شورمست...این تور برای دوچرخه سوارها بود و قرار بود از دم پل که مسیر دریاچه شروع میشه تا بالا و کنار دریاچه ،رکاب بزنن...همینطور برگشتنی... اما چون قبلا این مسیر رو رفته بودم ، این دوچرخه سواری رو در حد و اندازه خودم نمیدیدم .... پس جز پیاده ها بودم که کلا چهار نفر بودیم...

بگذارید از اول برنامه شروع کنم...

صبح ساعت ۶:۳۰ زیر پل سید خندان جمع شدیم و بعد از اومدن همه بچه ها بار سفر رو بستیم...بارهم شامل دوچرخه بچه ها بود که بالای مینی بوس بستیم و راه افتادیم( همچین ...انگار خودم دوچرخه ها رو بستم...)

مسیر به سمت سه راه تهرانپارس و جاده هراز و بومهن و دوراهی جاده فیروزکوه بود.

یه صبحانه سبک تو رستوران بین راهی خوردیم و بدون توقف اضافی به سمت سوادکوه حرکت کردیم...

دقیقا راس ساعت ۱۱:۳۰ به سر پل و دوراهی شورمست رسیدیم...یه چند صد متر اولیه آسفالته و بقیه راه خاکی خوب...گروه تقسیم شد و دوازده نفری با دوچرخه ( خانوم و آقا ) و چهار نفری هم پیاده...از جمله من...اول مسیر چیز خاصی نداره و یه نمای کلی از شهر پل سفید داری و کوه سرسبز مقابلش...

آفتاب تند و تیزی هم بالای سرته که حسابی عرق آدم رو در میاره.

مسیر خاکی تا دم دریاچه چیزی حدود ۵ کیلومتره که به روایتی ۷ کیلومتر هم شاید برسه...

پوشش گیاهی در اول مسیر در حد تک درخت و بیشتر درختچه ایه که این باعث میشه توی آفتاب نیم روزی حسابی دم کنی و گرمت بشه.اما بعد از نیم ساعتی دیگه حواست به منظره ها و گیاهان جلب میشه و گرما رو فراموش میکنی.من بیشتر تو حال خودم بودم و تنهایی این مسیر رو می رفتم .همراهان بیشتر تمایل داشتن که اگه سایه ای ببینن زیرش یه استراحتی بکنن...برای همین اکثر راه تنها بودم و این تنهایی هم برام لازم بود.اول مسیر به علت شیب تندی که داشت ، گروه دوچرخه سوار به کندی حرکت می کردن و به عبارتی ما از اونها جلوتر بودیم...مینی بوس هم قرار بود که پشت سر همه با فاصله زمانی کمی از ما باشه که اگه کسی خواست بتونه سوار شه...

یکی از بچه های دوچرخه سوار جلوتر از همه بود که اونهم تحت تاثیر گرما قرار گرفت و زیر سایه یه درخت بزرگ گردو ولو شد... من و آقای محمد که سلانه سلانه حرکت میکردیم بهش رسیدیم ...ما هم نشستیم زیر درخت و آبی و استراحتی که با کمی میوه هم همراه بود ...کمی استراحت کردیم و دوچرخه سوار پستشو به آقا محمد داد و با من پیاده بقیه مسیر رو اومد...بین راه هم چندتایی عکس گرفتم هم منظره و هم از بچه های گروه.

بدون اتفاق خاصی به نزدیکی دریاچه رسیدیم که آقا محمد با دوچرخه اومد و خبر از رسیدن به دریاچه داد...دوباره آقایون دوچرخه ها رو با هم عوض کردن و من کما کان پیاده به راهم ادامه دادم.

اما هنوز آخرین پیچهای جاده رو که به دریاچه میرسید رو رد نکرده بودیم که یه خونه دوطبقه نوساز با حیاطی بزرگ و البته دیوار کشی شده برخورد کردیم . خوب میشد به نحوی قبولش کرد.

کمی بالاتر و زیر دریاچه به یه ساختمون ساده تر ولی بزرگتر رسیدیم که چند تا وسیله اوراقی توی حیاطش بود و یه شلنگ آب رو هم باز کنار راه گذاشته بود که رهگذرها ازاون استفاده کنن.این ساختمون قبلا نبود ، مثل ساختمون قبلی... و جالبتر اینکه سمت چپ ما یه زمین فنس کشی شده بود که توش یه ساختمون و یه گلخونه نسبتا بزرگ توش داشت!!!!

به راه ادامه دادیم و رسیدیم به یه در نرده ای کمی زنگ زده که جاده رو مسدود میکرد و امتدادش دیوار و فنس بود...آقا ما رو می گی هم گرممون بود و هم تعجب کرده بودیم.... در ... دریاچه....الله و اعلم

به هر صورت وارد شدیم که دیدم یه آقای نگهبان شکلی با یه قبض رسید به دست داره میاد سمت ما... گفتم شاید ورودیه میخواد بگیره...نه بابا ...ورودیه برای ماشین پشت سر ما بود...بعد از یک ساعت و چهل دقیقه پیاده روی آهسته و پیوسته به دریاچه رسیدیم...اما باز هم ماشینهای شخصی و غیره و تعداد زیادی آدم که همه جا بودن...ساختمون های زیادی برای استفاده گردشگرها ساخته بودن از ساختمون نگهبانی دم در تا رستوران دو طبقه و آلاچیقهای کوچیک و بزرگ که لا به بلای درختها یا کنار دریاچه درست کرده بودن...به اضافه یه سرویس بهداشتی که جرات نکردم برم سراغش...

اولین چیزی که توجهم رو جلب کرد انبوه آدمها بود...کسایی مثل ما و بومیهای منطقه...اما با توجه به شلوغی دریاچه و کل مسیر تمیز بود و به ندرت آشغالی دیده میشد...بودا ... ولی نه اونقدر که تو چشم باشه.

قبل از اینکه به بچه ها ملحق بشم یه دور کامل دور تا دور دریاچه رو زدم و عکسهایی گرفتم و چند تایی قورباغه خوشگل کوچیک و بزرگ دیدم و کلی صفا کردم و خستگی راه از تنم در اومد...

کمی جای پارک ماشینها سازمان دهی شده بود و از پراکندگی اونها جلو گیری کردن...روی دریاچه هم چند تایی قایق پدالی بود که تو اون موقع روز کمتر روی دریاچه بودن...یه سوپر کوچولو هم اونجا بود که در حد چند جور کنسرو و آب و تنقلات ...

کلی قیافه دریاچه از اون چیزی که قبلا دیده بودم فرق کرده بود و همین قضیه کمی نگرانم میکنه...

به هر حال همه بچه ها دور هم جمع شدیم و بساط ناهار رو پهن کردیم و بسم الله

بچه های دوچرخه سوار نصفه نیمه تونسته بودن با دوچرخه بیان بالا و چند تاییشون هم با مینی بوس بقیه راه رو اومده بودن...چند تایی هم از پایین مقتدارانه تا بالا رو رکاب زده بودن.

بعد ناهار، ساعت سه حرکت به سمت پایین ...باز هم دو گروه پیاده و سواره...با این تفاوت که این سری دو نفر پیاده ، هفت هشت نفر سوار دوچرخه و بقیه سوار بر مینی بوس ...

باز منظره های زیبا و کیف کردن... مسیر برگشت کمی هوا ابری شد و از اون گرمای تند و تیز خورشید کم شده بود و این به نفع من بود...مسیر با سرعت بیشتری به سمت پایین طی شد . یه پنچری داشتیم و دیگه هیچی...

چهار و ربع پای مینی بوس بودم و آخرین نفر...دوچرخه ها رفتند بالای مینی بوس و بعد حرکت به سمت تهران نیم ساعت بعد جلوی پل ورسک توفق کوتاهی کردیم و یه صفایی به سر و شکلمون دادیم و تا توقف بعدی که بعد از گردنه گدوک بود و اونهم جلوی یه دکه آش دوغ فروشی که دلی از عزا در آوردیم و دوغی هم خریدیم و به راهمون ادامه دادیم...طبق زمان بندی یه ساعتی جلو بودیم اما همین یه ساعت رو تو ترافیک بومهن و جاجرود جبران کرد و همون ساعت ده شب به محل قرار صبح رسیدیم...

عید 87

mahshid-jkd — Tue, 29 Apr 2008 15:25:18 GMT

سلام

این پست رو هم ببینید تا فردا روزی که گزارش برنامه جدید رو بذارم

توضیح خاصی هم ندارم...فقط اینکه بنا به دلایل امنیتی(فامیل خودم و خانواده آقای شوهر)برنامه عیدمون تبدیل شد به یه سفر خانوادگی البته هزینه هایی که استاد نگرانش بود صرف خرید یه دوربین شد تا موبایلم از دست من راحت بشه...ما چیزی حول و حوش محمودآباد تا نوشهر بودیم و به گشت زنی در این منطقه مشغول بودیم...چیزی که منو از رفتن به شمال توی عید فراری می ده ، قضیه ترافیکه...اونهم چه ترافیکی... از اتوبان همت توی غروبها هم بدتره... گرونی هم که نگو...

بگذریم...

بیست سی تایی عکس میذارم که با توضیحات محدودی همراهه...

آخرین سری عکسها با موبایلم...

"تدی" هم بازی من تو شمال

جاده هراز

اینجا زمینیه که تا پارسال کشاورزی میشده اما امسال تفکیکش کردن ، دیوار کشیدن و دارن خشکش میکنن که توش خونه بسازن

تخلیه سریع آغل

به دوتا پنجره دقت کنید و پهن هایی که زیرش ریخته

مسیر روستای عباسا...

دور نمایی از روستای لاویج با آبگرم معروفش

یه خونه گلی و قدیمی توی خود لاویج

از این خونه ها دیگه کم شده

باغ سیر و کاهو...لاویج

ترشی میوه... کارخونه اش اصفهانه ...به جای ترشی های محلی!!!

ابتدای مسیر لاویج - پارک کشپل

جاده منتهی به پای کوه...چلندر

نمی دونم چرا کاج ها رو قطع میکردن!!!!

شتر مرغی در قفس...جاذبه یه هتل آپارتمان

اینهم تخم های شتر مرغ که روش حکاکی کردن و مثل چراغ خواب در اوردن... دونه ای صد و بیست هزار تومن... تخم خام و کار نکرده اش هشت هزار تومن!!!

فکر نکنم بتونید حلزونی رو که لبه آج کفشمه ببینید... ولی هستا...

اینهم بچه ای که داره لب ساحل یه لاک پشت درست میکنه...

تا دیگر روز...بدرود