سلام به همتون

اول بذارین بده کاریهامو بدم بعد برسیم به برنامه جدید ....

اول برنامه کلیسا رو تموم کنم بعد برسم به عید...البته برنامه عید محدود میشه به چند تا عکس از جاهایی که رفتم .

یه سری توضیحات هم باید زیر عکسها مینوشتم که دیگه الان نوشتنش فایده ای نداره...اول متن زیر رو که از روی بروشور خود کلیسا نوشتم رو بخونید تا بعدش نظرات و دیدگاه خودمو بگم.

کلیسای " تادئوس و باردوقیمئوس مقدس "

این کلیسا نخستین کلیسای ارمنی و مسیحی در تهران است که در منطقه بازار حضرتی ، تقاطع خیابان مولوی در جنوب شرقی تهران واقع شده است.

بنای این کلیسا در سال 1808 میلادی به اهتمام ده خانواده ارمنی معروف به " جام  بُران " که به دستور فتحعلی شاه قاجار از جلفای اصفهان برای انجام امورشیشه بری کاخهای سلطنتی ( کاخ گلستان فعلی ) به تهران آمده بودند صورت گرفته ، بانیان اصلی این کلیسا استاد خاچیک و استاد هاروطیون معروف به جام بران می باشند و مدفن آنها در مدخل کلیسا قرار دارد.

نام کلیسا از نام تادئوس و باردوقیمئوس مقدس از حواریون حضرت عیسی مسیح برگرفته شده است. از نیمه اول قرن اول میلادی مسیحیت توسط این دو حواری در ارمنستان ترویج یافته است.

نام ارمنیان و ارمنستان بعنوان اولین کشور و ملت دنیا در سال 301 میلادی مسیحیت را به عنوان مذهب رسمی پذیرفته اند و در تاریخ ثبت شده است.

مساحت تقریبی کلیسا و نماز خانه آن حدود سیصد و بیست متر میباشد و از صحن آن به خاطر اولین و تنها مکان موجود در آن زمان ، برای تدفین مسیحیان وفات یافته در تهران ، به عنوان آرامگاه استفاده شده است. بسیاری از شخصیتهای سیاسی و فرهنگی خارجی مانند سفرای روسیه و انگلستان و همچنین شاهزاده گرجستان ، چارلز اسکات فرزند دوم سر والتر اسکات نویسنده شهیر انگلیسی ، چارلز آلیستون فرستاده ویژه و وزیر مختار دربار انگلستان در ایران و داوودخان طبیب نظام  که هنگام معالجه بیماری طاعون رواج یافته در بین سربازان ، خود نیز گرفتار این بیماری شد ، در صحن کلیسا به خاک سپرده شده اند.

در سال 1970 میلادی ضمن رنگ کردن دیوارهای کلیسا ، در اثر فرو ریختن گچ رویه دیوار ، شکل اولیه دیوارها و قسمتی از تصاویر نقاشی شده روی آنها نمایان شد. این تصاویر که همه یک شکل دارند ، گلدان گلی را با گل و بته و پرندگانی به شکل طوطی نشان می دهد و رنگ آنها از عصاره گیاهی تهیه شده است. تصاویر سنگ مزارها لباس دوره قاجاریه را بر تن دارند.

در حال حاضر ماهی یکبار در اولین جمعه هر ماه میلادی و سالی یکبار در روز مخصوص کلیسا ، در آن مراسم مذهبی برگزار می گردد.

منتخب شورای خلیفه گری ارامنه تهران

این از این...

حالا نوبت خودمه...با مترو که برید ، ایستگاه مولوی باید پیاده بشین و دو ایستگاه اتوبوس رو برخلاف خیابون و مسیر ماشینها برید تا برسید به چهار راه ...داخل بازار حضرتی بشید و کمی توی کوچه بی نام و نشون برید جلو تا به یه در نرده ای قهوه ای رنگ برسید که به راه روی باریک و کوچکی منتهی میشه که در انتهاش یه در چوبی قدیمی هست که در اصلی کلیساست ... به فضای مسقفی وارد میشید که چند تا سنگ قبر کوچیک و بزرگ و اساسی می رسیدو اینجا همونجایی که برای ادای نذر مسیحیان شمع روشن میکنن که تو عکسها هست.

بعد از عبور از این قسمت که میز ی قرارداره که کتاب و شمع و تمثال و صلیب و از این جور چیزها رو میفروشن و فروشنده اش هم یه خانم خوش اخلاقه که با گرفتن عکسش مشکلی نداره...

وارد حیاط کوچک کلیسا میشم ...نقلی و تمیز... سمت راستم بنای اصلی کلیسا قرار داره که با ایوانی که ستونهای گرد و بزرگی داره از محوطه حیاط جدا میشه... ناقوس هم به یکی از این تیرکهای چوبی که برای حفظ بنا زده شده ، قرار داره ...البته آونگش رو برای جلوگیری از دزدیدنش بر میدارن ...بیشتر حیاط موزاییک شده است و باغچه ای دارای چند تا درخت و گلهای زنبق که هنوز به گل ننشستن و چند تا سنگ قبر دیده میشه...در قسمت چپم و به موازات دیوار یه سایبون برای روزهای بارونی و آفتابی وجود داره که یه ردیف نیمکت چوبی برای نشستن صداتون میکنه...بهترین زاویه دید رو تو کنج این دیوار و نیمکت خواهید داشت...سطح حیاط و بنا یک متر و نیم از سطح خیابون پایین تره و گویا این پیشنهاد هم به اونها داده شده بود که برای از بین بردن این اختلاف سطح کلا حیاط و سنگ قبرها و خود ساختمون رو بیارن بالا که مسئول کلیسا قبول نکره و الان با پنج شش تا پله که میره پایین کنار اومدن...کاره دیگه اومدیم خراب کردن و دیگه درستش نکردن...

ما بعد از مراسم رسیدیم . همه داشتن میرفتن و ما هم وقت زیادی نداشتیم

از داخل کلیسا دیدن کردیم ... ساده و بی آلایش...همه جا هم بوی کندر پیچیده بود و حسابی همه جا رو خوش بو کرده بود از همه جا و همه چی عکسی گرفتم و زدم بیرون...

عکسها تو پست قبلی هست ...

این کلیسا ماهی یک مرتبه اونهم اولین جمعه هر ماه میلادی مراسمی برپاست و سالی یک مرتبه هم یه مراسم اساسی دیگه... آدم تو کلیسا اصلا احساس  غریبی نمیکرد و کاملا راحتی... فضای آروم و دلنشینی داره

خوب تا همینجا بسه ...می خوام برم سراغ عکسهای عید...

خوش باشید